♥ ♥ ♥..કોલેજ માં..♥ ♥ ♥

હરખભેર એડમીશન લેવાય છે અહિ કોલેજ માં,

સ્કુલોના અધૂરા ગમ ભૂલાય છે અહિ કોલેજ માં,

દિલો ના દિલ થી મિલન થાય છે અહિ કોલેજ માં,

બકવાસ લેકચર બંક મરાય છે અહિ કોલેજ માં,

મોજમસ્તી ને જલસા થાય છે અહિ કોલેજ માં,

માંગેલી બાઈક થી વટ પડાય છે અહિ કોલેજ માં,

નીતનવી ફેશનો નું સર્જન થાય છે અહિ કોલેજ માં,

નાની વાતો માં મોટા ઝગડા થાય છે અહિ કોલેજ માં,

મિત્રો સાથે જપાજપી થાય છે અહિ કોલેજ માં,

કહે ‘લવલી’ જુઓ ને બધુ થાય છે અહિ કોલેજ માં,
છતા મારી જેવા સિંગલ રહી જાય છે અહિ કોલેજ માં…..

::હાર્દિક વસોયા::<લવલી>

“કમ્પ્યુટશીન” કોમ્પ્યુટર મિકેનીકલ નો પ્રેમ..

ઓ પ્રિયા,
આજ તુ ચકાચ કોમ્પ્યુટર તારું,
ને હું ચકાચું મશીન મારું,

તારા કીબોર્ડ ની કી માં છું હું,
ને મારા મશીન ની મીકેનીઝમ માં છે તુ.

તારા સોફ્ટવેરનું પ્રોગ્રામિંગ છું હું,
ને મારા CNC ના બધા કોડ છે તુ,

તારા CPU નું પ્રોસેસર છું હું,
ને મારા ટર્બાઈન ની બ્લેડ છે તુ,

તારી JAVA અને C+ લેન્ગવેજ નો દુખાવો છુ હું,
ને મારા મશીન ના જોઈન્ટ નું દરેક ફેઇલર છે તુ,

કહે ‘લવલી’ છોડ ને હું-તુ,
“કમ્પ્યુટશીન”
જો ને કેવું સરસ નામ છે આપણા ‘પ્રેમ’ નું……

::હાર્દિક વસોયા:: <લવલી>

‘તમે’ પણ…..

“જાગેલી લાગણીઓ ને ફરી સુવડાવી ને તમે,
ધબકતા હૃદય ને ફરી ધીમું પાડ્યું ને તમે,
આનંદ ના ઉછાળા ને ફરી નીચે પડ્યો ને તમે,
પૂછે “લવલી” કહેતા તો જાવ ગુનો અમારો
કેમ માંડકરી જોડાયેલા સંબંધ ને તોડ્યો તમે???”

                                 ::હાર્દિક વસોયા:: <લવલી>

☀☀…લાડ લડાવતી ક્યારેક લમઘારતી આ લાઈન મારવાની લાલચા…☀☀

                          (ફોન પર બે કોલેજિયનો ની વાત ચીત)

નેહલ:એ રાહુલીયા તુ ક્યાં છો???ફટાફટ કોલેજ ના ગેટ પર આવ ગર્લ્સ નો છુટવા

             નો ટાઇમ થઈ ગયો.

રાહુલ:એ નેહલીયા થોડું વેહલુ કહેવાય ને તો સરખો તૈયાર થઈ ને આવત.પણ છોડ

          હવે તે સમય નથી હું પોહચુંજ છું..

  

આતો કોલેજીયન ની વાત થઈ પણ જાહેર જીવન માં પણ આપણે ઘણી જગ્યા પર આ વાત સંભાળતા હોઈએ છીએ.કોઈ જગ્યા પર છોકરીઓનું ટોળું જોવા મળે ત્યાં ૪-૫ તો આવા જોવા મળેજ તે.પણ મને તો આ વસ્તુ અનિવાર્ય લાગે છે.કોઈ છોકરી જોતા જ તે ગમી જાય,તો એની પાછળ પડી ને લાઈન મારવા તો દરેક વ્યક્તિ આકર્ષાય જ છે. ‘ફિલ્ડીંગ ભરવી’ ને ‘નળિયા ગણવા’ એ શબ્દો પર થી એ પણ જણાય કે આપણા વડીલો પણ આ કાર્ય માં સહભાગી હતા જ.

કોઈ આમ અચાનક જ સુડોળ શેપ અને સાઈઝ ધરાવતું બોલ્ડનેસ કે આપણને ગમતું બોલ્ડબ્યુટી હૃદય સુધી પોહચી જાય તો એને મેળવવા માટે જે નખરા કરવામાં આવે તેને લાઈન મારવી કહી શકાય.લાઈન મારવા માટે ભાઈ સવારે વહેલા ઉઠવા માંડે,રિક્ષામાં કે બાઈક પર જતો હોય તો ચાલી ને પણ જવા લાગે,ભરે ઉનાળે તડકા માં પણ ઉભો રહે,ઘણી વાર બાપા ના બગાડે વગેરે વગેરે લક્ષણો બતાવે.

લાઈન મારવા માં ઘણી મજા આવે છે એ મારો જાત અનુભવ છે પરંતુ ઘણી વાર તે ભયાનક પણ સાબિત થાય છે,કોઈ ભરાવદાર કયા ધરાવતી સામે લાઈન મરાય જાય તો એનાજ હાથ નો મેથી પાક ખાવાની તૈયારી માં રેવું પડે છે.વળી જો કોઈ રૂપનું અભિમાન રાખતી કડક મગજ વાળી મળી જાય તો ગાળો પણ ખાવી પડે છે.લાઈન મારવાથી દિલ અને આંખો બન્ને ને ટાઢક પોંચે છે એવું ઘણા નું માનવું છે,

અમુક વખતે કોઈ આગળ પાછળ થઈ વધારે સુડોળ હોય,કાયા ના શેપ ની તો વાત જ ના કરી શકાય,રૂપરંગ તો જોવા ના જ ના હોય તેવું મળી જાય અને તેની સામે લાઈન મારવા મળે એટલે તો ઘણા ના દિલ ગાર્ડન ગાર્ડન થઈ જાય.જો કોઈ એવી એક દિવસ જોવા મળે તો બીજે દિવસે ફરી જોવાની લાલચ તો થાય જ તે.એટલે ભાઈ બીજે દિવસે પણ એજ સ્થળ પર પોહચી જાય પરંતુ તે દિવસે કોઈ બીજી તેના જેવીજ મળી જાય પછી તો આ લાલચ જાગ્યા જ કરે ને રોજે ભાઈ ત્યાં પોહચી જાય….

અંતે ટુક માં ઇનશોર્ટ લાઈન મારવા ની મજા તો આવેજ છે પરંતુ ઘણી વાર એનું પરિણામ ભયંકર આવતું હોય છે,છતાં આપણ ને તેના પ્રત્યે લાલચ જાગે છે.એટલે કહી શકાય કે લાઈન મારવી અનિવાર્ય છે,ને જીવન જરૂરિયાત ની રેશનલ વસ્તુ છે…

ચાલો હવે આવી બોલ્ડ લાગણી ફરી ક્યારેક વહેડાવીશ અત્યારે મારે લાઈન મારવા જવા નો સમય થઈ ગયો છે.આવજો ને ગમી જાય ત્યાં લાઈન મારજો…

                                    ::હાર્દિક વસોયા::<લવલી> ૧૭/૦૧/૨૦૧૩

‘રમત તમારી અમારી’

નજર થી નજર મળી તમારી ને અમારી,
છવાણું હલકું સ્મિત મુખ પર તમારી ને અમારી,
બસ ત્યારે હૃદય માં વહેવા લાગી લાગણી તમારી,
બસ હવે ઉતાવળ થાય છે ફરી મિલન ની ,
તમારી ને અમારી..

::હાર્દિક વસોયા::<લવલી> મારી સ્વપ્ન ની રાજકુમારી માટે…પ્રિયા જસ્ટ ફોર યુ

“હું”

આજે જૂની લાગણી સાથે જોડાણો હું,
સબંધો ની આ બનાવટ માં ફસાણો હું,
આટલી બધી કલાકો પછી પણ હૃદય ડબલ સ્પીડ થી ધબકી રહ્યું છે,
બસ હવે તૈયાર છું તારી લાગણી ની સાથે હું.

કવિ અટવાણો શબ્દો ની ભરમાળ માં..

જયારે તપાસતો હું ગુણ બીજાના,

ત્યાજ ભરાય જાય ગૂણ મારા ભૂલો ની.

ઘણીવાર મળે કલા પર ડામ મને,

ત્યારેજ તો મળે કલા ના દામ મને.

જયારે બનું છુ હું કલા પ્રત્યે કઠોર,

ત્યારે જ ઘરે રંધાય છે કઠોળ.

ઘણા તો હાળા જોતા લાગે કૃતજ્ઞ,

પણ તપાસો તો નીકળે સાલા કૃતઘ્ન,

અટવાતો હું ભૂતચક્ર ના જીન માં,

ત્યાજ બાપા વેચવા જાય કપાસ જિન માં.

અટવાણો જ્યોતિષી ના હું ગ્રહ માં,

કવિતા લખતા પડી ભાંગ્યો હું ગૃહ માં.

કહેવાવા લાગ્યો છું હું, કવિ આખી દુનિયા માં,

છતાં, કવિ થઈને ને અટવાણો હું શબ્દોની ભરમાળ માં……

::હાર્દિક વસોયા:: <લવલી>

અલવિદા ૨૦૧૨…….

“અનમોલ દિવસો આપી ને આમ,

ના જા તું મને “સદાયે” યાદ આવીશ….”

              મિત્રો,૨૦૧૨ માર જીવન ની ડાયરી માં કોઈ દિવસ ના ફાટે તેવા પાના સમાન રહ્યું. આ ૨૦૧૨ મને અએટલી બધી ભેટો આપી ગયું છે કે એ મને ક્યારેય પણ નહિ ભૂલાય.

વાંચન નો શોખ ૫ મુ ભણતો ત્યાર થી હતો લેખન માં કેરિયર બનવું સપનું હતું..પણ એ સપનું પૂરું પણ ના થયું એ પેલા સવાર પડી ગઈ.૨૦૧૨ મને એવા વ્યક્તિઓ ની મુલાકાત કરાવી ગયુ ને એવા વ્યક્તિઓ ના નામો આપી ગયું, કે જે મારા જીવન ના પાના પર અક્ષરો સ્વરૂપે સદાયે કાયમ રહેશે. જય વસાવડા ને નાનપણ થી વાંચતો હતો ૨૦૧૨ માં પ્રથમ વખત એનો બ્લોગ જોઈ ને મેં પણ બ્લોગ લખવાનું શરુ કર્યું.વધતા માં ઓછા સમાન મને યુવા લેખક હિમાંશુભાઈ મળ્યા ને બસ મારા પેલા સપના ની સવાર પાડવા લાગી હોય તેવું લાગ્યું. લખવા ના શોખ ને પણ આજ વર્ષ માં કાગળ પર કંડારવાનું શરુ કર્યું. મારા જીજાજી જે પી ની મુલાકાત પણ આજ વર્ષ માં થઈ.મારી જિંદગી માં આ વ્યક્તિઓ ને હું કોઈ દિવસ નય ભૂલું. ઉપરાંત આ વર્ષે મને ‘’જય હો’’ યુથ ક્લબ માં જોડવા નો પણ અતિ ઉતમ ચાન્સ મળ્યો.. બીઝનેસ મેનેજમેન્ટ ના રાજા કહી શકાય તેવા મુર્તુર્ઝા પટેલ સાથે ની જીવન ની યાદગાર મુલાકાત પણ આજ વર્ષ માં થઈ.
૨૦૧૨ માં મારી નજર માં સારા કહી શકાય તેવા બે સારા કામ કર્યા એક તો ૨૭ વર્ષ થી સુતેલા કલાકાર ને હળવે થી જગાડ્યો ને એની કલા ને પછી જાગૃત કરાવી..

       બીજું કે જે મારા માટે ખુબ મોટું કહી શકાય તેવું કે સમાજ ની સંકુચિતતા થી પીડાઈ ને આત્મહત્યા તરફ જઈ રહેલી એક વ્યક્તિ ને જજીવવા મતે ઉભી કરી ને દોડતી કરી.

બસ એટલે મારા વાલીડા ૨૦૧૨ આ તારા માટે

photo-copie-592x592 - Copy